Στο κέντρο του ναού έλαμπε η εικόνα με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, ενώ αργότερα με το πέρας της Θείας λειτουργίας και την τέλεση της αρτοκλασίας, έλαβε υπερήφανα τη θέση της κατά τη δοξολογία η ελληνική σημαία, που κρατούσε ο επίτροπος του ναού μας κ.Μίχος.
Ακολούθησε ανάγνωση ποιήματος της Γαλάτειας Σουρέλη, το "Ασπρογάλανο πανί" από τον κ.Ζακυνθινό που το απέδωσε με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο.
«Ασπρογάλανο πανί» της Γαλάτειας Σουρέλη
Μιλούσανε δυο νεράιδες:
– Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα;
είπαν κι έδειξαν την Ελλάδα.
– Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα;
είπαν κι έδειξαν την Ελλάδα.
– Ας ρωτήσουμε την ίδια, είπε η μια.
– Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.
– Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.
Βρήκαν την Ελλάδα να λούζεται σε μια καταγάλανη θάλασσα και
να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.
να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.
– Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη,
τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;
– Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.
τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;
– Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.
Τα μισά παιδιά της ζούσαν στη στεριά, παιδεύονταν* με τη γη και τα βουνά.
– Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, σκληρός ο τόπος.
Και η δουλειά σκληρή. Μα άσπρα περιστέρια οι ψυχές μας.
Γι’ αυτό άσπρη, ολόασπρη τη θέμε* τη σημαία μας.
Και η δουλειά σκληρή. Μα άσπρα περιστέρια οι ψυχές μας.
Γι’ αυτό άσπρη, ολόασπρη τη θέμε* τη σημαία μας.
Τα ‘γραψε τα λόγια αυτά σε χρυσόδετο τεφτέρι* η Ελλάδα.
– Ας πάω τώρα να ρωτήσω
και τ’ άλλα μου παιδιά, τα παιδιά της θάλασσας, είπε η Ελλάδα.
και τ’ άλλα μου παιδιά, τα παιδιά της θάλασσας, είπε η Ελλάδα.
Τα βρήκε να παλεύουν με τα δίχτυα. Να τα τραβούν με κόπο, γιατί ήταν γιομάτα
απ’ ασημένια λαχταριστά ψάρια.
απ’ ασημένια λαχταριστά ψάρια.
– Κυρά, κυρά αρχόντισσα κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, εμάς
οι ψυχές μας είναι δοξασμένες στο γαλανό νερό. Τούτη η θάλασσα η μεγάλη,
που μας δίνει χαρά και ζωή, θέλουμε να χωρέσει τη σημαία μας.
οι ψυχές μας είναι δοξασμένες στο γαλανό νερό. Τούτη η θάλασσα η μεγάλη,
που μας δίνει χαρά και ζωή, θέλουμε να χωρέσει τη σημαία μας.
Τα ‘γραψε και τούτα τα λόγια η Ελλάδα σε χρυσόδετο τεφτέρι και το ‘δωσε,
το τεφτέρι, στις νεράιδες.
το τεφτέρι, στις νεράιδες.
– Έτσι να γίνει, είπαν εκείνες.
Και τότε μέσα από την αφρισμένη θάλασσα βγήκε τ’ ασπρογάλανο πανί κι
απλώθηκε σε ουρανό και γη. Κείνη την ώρα ο ήλιος άστραψε,
έσκυψε, φίλησε το πανί και το φίλημα του έγινε ένας ολόχρυσος σταυρός.
απλώθηκε σε ουρανό και γη. Κείνη την ώρα ο ήλιος άστραψε,
έσκυψε, φίλησε το πανί και το φίλημα του έγινε ένας ολόχρυσος σταυρός.
– Η σημαία μας, είπε η Ελλάδα.
Η σημαία για τα παιδιά της στεριάς, για τα παιδιά της θάλασσας.
Η σημαία για τα παιδιά της στεριάς, για τα παιδιά της θάλασσας.
Πριν δοθεί το αντίδωρο και όλοι σα μια φωνή έψαλαν τον εθνικό ύμνο!
Χρόνια πολλά Ελλάδα, χρόνια πολλά σε όλες και όλους που εορτάζουν.
Επιτρέψτε μας βέβαια να δώσουμε με όλη μας την αγάπη τις θερμότερες ευχές μας για την ονομαστική της εορτή, στην τόσο σπουδαία και ξεχωριστή πρόεδρο του Σωματείου "Αγία Τριάς"
